De Utrechtse
Wielervereniging

Steeds meer mensen ontdekken de pracht van de racefiets. Het bewijs hiervoor vinden we terug in het toenemende aantal Stravagebruikers, de lotingen voor menig toertocht en onze vertraagde instroom van nieuwe leden bij CS030. De algemene basisconditie en wensen voor grotere sportieve uitdagingen van ons wielerrecreanten groeit hierdoor ook. Gelukkig is er tegenwoordig overvloed in het aanbod voor ons wielerrecreanten en is de fietswereld toegankelijker dan ooit.

Op social media worden we dagelijks op de hoogte gehouden van bizarre fietstochten over hele continenten. Het liefst met maar 2 uur slaap per dag. Logisch, dan kunnen de deelnemers tot aan de finish de baard netjes boven het stuur houden. Zoek je meer menselijke maat dan kan je in Nederland vanaf windkracht 8 meedoen aan het NK tegenwind-fietsen, bedwingen we in de provincie tot tweehonderd maal toe onze favoriete heuvel om de Mount Everest te ervaren en pakken we in ‘Utereg ons stadsie’ het liefst onze stadsfiets voor een klimtijdrit in een willekeurige parkeergarage. Vergeet hierbij niet het blikje Red Bull te nuttigen.

Om in onze behoefte te voorzien zoeken organisatoren continue de grenzen op om ons tot inschrijving te verleiden. Vaak is die grens samen te vatten conform Daft Punk’s hit “Harder, better, faster”. Dit jaar viel het oog van één van mijn fietsmatties op de ‘TT Drenthe 500’. Vanuit het hunnebedden-epicentrum Borger op een steenworp van het wellicht bekendere Assen is het doel hier om binnen 30 uur, over het legendarische TT circuit uit 1925, 500 km te fietsen verdeeld over rondjes van 50 km. De organisatie durft hierbij zelfs parallellen te trekken met de beruchte Styrkepröven van Trondheim naar Oslo.

Heel even rees de gedachten bij me op dat het de bedoeling was om deze uitdaging als solo onderneming op te pakken. Niet gek als ik zo om me heen zie wat men tegenwoordig fietst. Gelukkig bestond bij deze uitdaging ook de mogelijkheid om je in te schrijven als team. Binnen het avontuurlijke ‘Avondetappe’ gezelschap waren snel vijf ‘slachtoffers’ gevonden om de uitdaging aan te gaan. Hoe dichter het evenement naderde des te meer groeide het besef dat het de halve dag zou gaan regenen en dat we ergens rond 04:00 zouden moeten kunnen finishen. Niet gek als je de ‘rainman’ in je groep hebt zitten. De desbetreffende naam laat ik vanwege privacydoeleinden achterwege.

Geheel volgens eerlijk FIFA protocol werd er binnen de groep geloot voor onze startvolgorde. Gewapend met regenpakken, knakworst en slaapmatjes betraden we, rond de klok van 12:00, onze partytent op een nat grasveld midden in het uiterst sfeervolle Borger. We zagen direct dat we omringd waren door serieuze concurrentie om als eerste groep deze uitdaging te finishen. Veldbedden die met militaire precisie klaarlagen, op de Tacx warmdraaiende deelnemers en een op afstand knappe blondine die al een deelnemer aan het masseren was. Tijdens de toiletwandeling werd je aangestaard door menig dicht wiel en kwijlbare tijdritfietsen. We moesten flink aan de bak!

Onze tactiek was dan ook om tweemaal zo hard mogelijk in estafettestijl het 50km rondje te klaren. De eerste keer in het licht (mooie verkenning), de tweede maal in een duisternis die men alleen kent in Drenthe en omgeving en hier alleen valt uit te leggen als naar het toilet gaan en het licht uit te doen. Buiten de hoofdstraat om hield het wel op met de buitenverlichting. Tussen de tijdritten door zouden we ons druk maken met het opwarmen van knakworsten en het zetten van de nodige espresso’s. Petje af voor de 90 deelnemers die deze uitdaging alleen aangaan. Met de buien en de frisse nachtelijke temperaturen is dit een serieuze uitdaging!

Mede dankzij onze getraindheid en de vlekkeloze organisatie (met nuttige tips als “het continue de bel te gebruiken om in de donkere bossen de reeën af te schrikken”) haalden we op het parcours vol klinkers snelheden tussen de 33 en 38km/u gemiddeld. Na 8 blikken knakworst, ongeveer twee uur slaap en ruim 14 uur fietsen over 506km bereikten we onder luid gejuich van het plaatselijk uitgaanspubliek, om 04:20 als eerste groep de finish! Dank aan mijn CS030 clubgenoten Mattis, Merijn, Robert en Sigmar voor dit nieuwe hoofdstuk in dit ‘gekke fietswereldje’. Volgend jaar dan toch maar solo?

Leden Login