Een deel van de groep had zich toen al in de hitte gewaagd voor een korte verkenningstocht (het eerste wildlife werd zelfs gespot) of een duik in de dichtstbijzijnde zwemplas. Een ander deel was vooral druk bezig geweest met het verkennen van de safaritenten waar ook een deel van de groep mocht vertoeven. Maar de échte helden hadden onder bezielende leiding van Ben een fantastisch vegetarisch maaltje gekookt van onder andere orzo, heerlijke seizoensgroenten en ander lekkers. Toen de buikjes vol waren en de nodige drankjes waren genuttigd, bleek er ook nog een heerlijke plaattaart uit de oven te komen. Terwijl Michel ons vertelde over het reilen en zeilen voor de komende dagen, werden de bordjes leeg geschraapt en de plannen gesmeed. En onder genot van het traditionele “welke afstand ga jij? welk groepje fiets jij mee” geluid vertrokken alle mensen rustig richting tent of huis. De kop was er af!

Zaterdag was het al vroeg warm en na een kop koffie en stevig ontbijt bij de tent of in het huis, werd er verzameld bij het tankstation Texaco. Of was het nou Total? Hoe dan ook, na de groepsfoto ging men in groepjes van ongeveer 6 mensen op pad. De een had grote plannen, maar gelukkig was er ook #teamtaart en #teamzwemmen. De route was prachtig, mooie uitgestrekte, toegankelijke paden en de nodige knisperklimmetjes. Er werd op tijd gestopt voor koffie en Limburgse vlaai en het vullen van de bidons. Dat laatste was ook echt nodig want de hitte was aanwezig en er waren verschillende deelnemers die het wel érg warm hadden. Tijdens de lunch werd er daarom georeerd over bibdips in het dichtstbijzijnde meertje, maar zagen we ook de eerste onweersbuien naderen. Sommigen snelden zich richting huis (al was het vinden van de rechtstreekste route nog vrij lastig in het bosrijke gebied), waar anderen de stoute schoenen aantrokken en als echte weergoden de bui wel wilden trotseren. Gelukkig bleef het droog en met mooie verhalen kwam iedereen weer bijeen. In de avond werd er wederom gezellig aan een lange tafel gegeten bij LUS in Herten, maar toen bleek het onweer niet over te waaien. Om een uurtje of 10 zat iedereen daarom veilig met een dak boven het hoofd te turen naar onweer en bliksem. Zou dit roet in het eten gooien voor morgen??

Na een nacht ófwel heerlijk slapen, ófwel turen naar het onweer (pro-tip: altijd oordoppen meenemen) stond iedereen netjes tegen half 10 weer klaar bij de Total. Of was het nou BP? Tijd voor de laatste dag om lekker te fietsen. Wederom had de gravelcommissie een prachtig routepakket samengesteld. Sommigen hadden vermoeide benen (van het fietsen of de biertjes, dat is nog steeds niet duidelijk) maar er werd nog steeds keurig bergop gesprint. Uiteraard mocht ook vandaag de vlaai en koffie niet ontbreken. Het was opnieuw een waanzinnige rit, goede paden en hele afwisselende natuur. Na afloop ging een deel terug naar huis, een ander deel ontfermde zich over de resterende boodschappen en weer een ander deel lag nog even lekker in het gras.

Al met al een fantastisch weekend zonder al te veel lekke banden (als ik goed heb geteld in totaal 3 stuks), heel veel stukken vlaai (mijn teller eindigde op 2 maar er zijn ongetwijfeld mensen die dat hebben overtroffen) en vooral heel veel blije bekkies. De Meinweg en het Brachterwald zijn ab-so-lu-te aanraders mensen! Gravelcommissie: bedankt voor de goede organisatie en een heel gezellig en volledig ontzorgd weekend!

Ps: van 26-28 september is het volgende gravelweekend. Wil jij na het lezen van onderstaan artikel ook zoveel gezelligheid meemaken én genieten van mooie off-road paden? Geef je dan snel op via de website.

Groetjes Sanne Sprong